خانه / احادیث و روایات / سخنانی نورانی از امام مجتبی علیه السلام

سخنانی نورانی از امام مجتبی علیه السلام

یاد خدا :ده سخن نورانی از امام مجتبی علیه السلام:

 

*بخشندگی چگونه تباه می شود؟
مَنْ عَدَّدَ نِعَمَهُ مَحَقَ کَرَمَهُ. (۱)
امام حسن علیه السلام: هر کس احسان هاى خود را برشمرد، بخشندگى خود را تباه کرده است.

* سعی کن چنین شخصی تو را نشناسد
قَالَ عَلَیْهِ السَّلَامُ: إِذَا سَمِعْتَ أَحَداً یَتَنَاوَلُ أَعْرَاضَ النَّاسِ، فَاجْتَهِدْ أَنْ لَا یَعْرِفَکَ فَإنَّ أَشْقَى الْأَعْرَاضِ [بِهِ‏] مَعَارِفُهُ. (۲)
امام حسن علیه السلام: هر گاه شنیدى شخصى آبروى مردم را مى ریزد، بکوش تا تو را نشناسد.

* دخترت را به ازدواج چنین شخصی درآور
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْحَسَنِ یَسْتَشِیرُهُ فِی تَزْوِیجِ ابْنَتِهِ فَقَالَ زَوِّجْهَا مِنْ رَجُلٍ تَقِیٍّ فَإِنَّهُ إِنْ أَحَبَّهَا أَکْرَمَهَا وَ إِنْ أَبْغَضَهَا لَمْ یَظْلِمْهَا. (۳)
مردی خدمت امام حسن علیه السلام آمد تا دربارۀ ازدواج دخترش با ایشان مشورت کند؛ حضرت فرمود: دخترت را به ازدواج مردى با تقوا درآور؛ زیرا اگر دخترت را دوست داشته باشد، گرامى اش مى دارد و اگر دوستش نداشته باشد به او ظلم نمى کند.

* در چه صورت بین امّت، اختلاف و زدوخورد پیش نمى آمد
لَوْ أَنَّ النَّاسَ سَمِعُوا قَوْلَ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ) وَ رَسُولِهِ، لَأَعْطَتْهُمُ السَّمَاءُ قَطْرَهَا، وَ الْأَرْضُ بَرَکَتَهَا، وَ لَمَا اخْتَلَفَ فِی هَذِهِ الْأُمَّهِ سَیْفَانِ، وَ لَأَکَلُوهَا خَضْرَاءَ خَضِرَهً إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَهِ. (۴)
امام حسن علیه السلام: اگر مردم سخن خدا و پیامبرش را مى شنیدند، آسمان بارانش را و زمین برکتش را به آنان مى بخشید و هرگز در این امّت، اختلاف و زدوخورد پیش نمى آمد و همه از نعمت سرسبز دنیا تا روز قیامت، برخوردار مى شدند.

* چرا از وضعیت خود راضی نیستیم!
مَنِ اتَّکَلَ عَلَى حُسْنِ الِاخْتِیَارِ مِنَ اللَّهِ لَهُ لَمْ یَتَمَنَّ [یتمیّز] أَنَّهُ فِی غَیْرِ الْحَالِ الَّتِی اخْتَارَهَا اللَّهُ لَهُ. (۵)
امام حسن علیه السلام: کسی که بر نیکْ گزینىِ خداوند پشت گرم باشد، آرزو نمى کند در وضعى جز آن که خدا برایش اختیار فرموده، قرار گیرد.
* کیفیت عبادت حضرت زهرا (سلام الله علیها) از زبان امام حسن (علیه السلام)
قَالَ رَأَیْتُ أُمِّی فَاطِمَهَ ع قَامَتْ فِی مِحْرَابِهَا لَیْلَهَ جُمُعَتِهَا فَلَمْ تَزَلْ رَاکِعَهً سَاجِدَهً حَتَّى اتَّضَحَ عَمُودُ الصُّبْحِ. (۶)
امام حسن علیه السلام : شب هاى جمعه مادرم فاطمه علیها السّلام را مى ‏دیدم که تا طلوع صبح، در محرابش، مشغول رکوع و سجود و عبادت پروردگار است.

* رسوایی در جمع معلول چیست؟
الْعَادَاتُ قَاهِرَاتٌ فَمَنِ اعْتَادَ شَیْئاً فِی سِرِّهِ وَ خَلَوَاتِهِ فَضَحَهُ فِی عَلَانِیَتِهِ وَ عِنْدَ الْمَلإ. (۷)
امام حسن علیه السلام: عادت ها مقهور کننده اند. پس کسی که در نهان و خلوت هاى خود به چیزى عادت کند، آن چیز او را در آشکار و میان جمع رسوا سازد.

* ضمانتی که امام حسن (علیه السلام) برای چنین دعاکننده ای کرد
عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَقِیَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِیٍّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ علیه السلام فَقَالَ یَا عَبْدَ اللَّهِ … فَأَنَا الضَّامِنُ لِمَنْ لَا یَهْجُسُ فِی قَلْبِهِ إِلَّا الرِّضَا أَنْ یَدْعُوَ اللَّهَ فَیُسْتَجَابَ لَه. (۸)
‏امام صادق علیه السلام فرمود: امام حسن علیه السلام عبدالله بن جعفر را ملاقات کرد و فرمود: یاعبدالله! … من براى کسى که جز خشنودى [از خدا ] در دلش خطور نکند، ضمانت مى کنم که دعا کند و دعایش مستجاب شود.

* مردی که از دوستی با امام حسن (علیه السلام) انصراف داد!
وَ سَأَلَهُ رَجُلٌ أَنْ یُخِیلَهُ قَالَ ع إِیَّاکَ أَنْ تَمْدَحَنِی فَأَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِی مِنْکَ أَوْ تَکْذِبَنِی فَإِنَّهُ لَا رَأْیَ لِمَکْذُوبٍ أَوْ تَغْتَابَ عِنْدِی أَحَداً فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ ائْذَنْ لِی فِی الِانْصِرَافِ فَقَالَ ع نَعَمْ إِذَا شِئْتَ(۹)

مردى از امام حسن علیه السلام خواست که دوست و همنشین وى باشد، امام علیه السلام سه شرط را برایش مطرح نمود. فرمود:
* برحذر باش از این که از من ستایش و تعریف کنى؛ زیرا من نسبت به خودم از تو آگاه ترم.
* مرا دروغگو ندانى؛ زیرا دروغگو رأى و عقیده درستى ندارد.
* مبادا در برابر من از کسى غیبت کنى.
چون آن مرد شرایط دوستى با آن حضرت را دشوار دید گفت؛ به من إذن انصراف می دهید؟ حضرت فرمود: بله اگر خواسته باشی.

* بیناترین چشم، شنواترین گوش و سالم ترین دل کدامند؟
إِنَّ أَبْصَرَ الْأَبْصَارِ مَا نَفَذَ فِی الْخَیْرِ مَذْهَبُهُ وَ أَسْمَعَ الْأَسْمَاعِ مَا وَعَى التَّذْکِیرَ وَ انْتَفَعَ بِهِ أَسْلَمُ الْقُلُوبِ مَا طَهُرَ مِنَ الشُّبُهَاتِ. (۱۰)
امام حسن علیه السلام: همانا بیناترین دیده ها آن است که در طریق خیر نفوذ کند، و شنواترین گوش ها آن است که پند و اندرز را در خود فرا گیرد و از آن سود برد، سالم ترین دلها، دلى است که از شبهات پاک باشد.
پاورقی:
(۱)- نزهه الناظر و تنبیه الخاطر، ص: ۷۱.
(۲)- نزهه الناظر و تنبیه الخاطر، ص: ۷۶.
(۳)- مکارم الأخلاق، ص: ۲۰۴.
(۴)- الأمالی (للطوسی)، النص، ص: ۵۶۶.
(۵)- تحف العقول، النص، ص: ۲۳۴.
(۶)- علل الشرائع، ج‏۱، ص: ۱۸۲.
(۷)- مجموعه ورام، ج‏۲، ص: ۱۱۳.
(۸)- مشکاه الأنوار فی غرر الأخبار، النص، ص: ۳۴.
(۹)- تحف العقول، النص، ص: ۲۳۶.
(۱۰)- تحف العقول، النص، ص: ۲۳۵.

 

منبع : امامت

درباره ی ابوالفضل فدائی

وب سایت یاد خدا موسس : شخص من

همچنین ببینید

حدیث پیامبر(ص) درباره شهادت امام حسین(ع)

خاطره‌ی جانبازی آنان که در راه خدا و آزادی انسان‌ها، در راه شرف و فضیلت، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی سایت